books on my mind: Olga Rudnicka "Natalii 5"

poniedziałek, 15 października 2012

Olga Rudnicka "Natalii 5"


Z jednej strony zachęcana przez Was, z drugiej zniechęcana przez niektóre z czytanych recenzji, trochę bałam się "Natalii 5". Wypożyczyłam ja z biblioteki, ale trochę zwlekałam z czytaniem. Z Olgą Rudnicką różnie bywa - raz jej idzie lepiej, raz gorzej. Poznałam trzy książki jej autorstwa i "Natalii 5" podobała mi się najbardziej.
Umierający milioner Jarosław Sucharski postanawia uporządkować swoje doczesne sprawy. Ma powód, żeby zrobić to wyjątkowo starannie - ma pięć córek, którym dla ułatwienia sobie życia dał na imię Natalia. A najgorsze jest to, że pięć Natalii Sucharskich nie wie o swoim istnieniu. Ojciec, który za życia zaniedbał ten aspekt życia rodzinnego, postanawia naprawić swój błąd już pośmiertnie. Wymyśla skomplikowaną intrygę, która ma zbliżyć siostry do siebie.
Panie Natalie są w różnym wieku, wychowywały się w różnych miastach i środowiskach. Jednak łączy je jedno - wszystkie mają w genach zadziorność. To połączenie sprawia, że siostry Sucharskie stają się postrachem miejscowej policji, a cała sytuacja prowadzi do serii absurdalnych pomyłek i zabawnych sytuacji. Do tego siostrom nie zamykają się buzie, gadają cały czas. I mimo różnicy charakterów i wewnętrznych konfliktów, to przed światem zwierają szyki i stanowią jedność.
Oczywiście "Natalii 5" to nie jest książka ani ambitna, ani dobra literacko. Jest to lekka, zabawna lektura, która służyć ma rozrywce. To zadanie spełnia na piątkę. Uwielbiam takie paplane, absurdalne dialogi, jakie prowadziły ze sobą siostry. A już ich argument ostateczny: "to nie jest zabronione", za każdym razem rozbawiał mnie do łez.
Bardzo cieszę się, że w książce tej autorka uniknęła pewnej łopatologii, z którą czytelnik ma do czynienia w innych jej książkach. W "Cichym wielbicielu" mamy przepisane fragmenty ulotek organizacji wspierających ofiary stalkingu, a w "Lilith" wykład o wicca. Poza tym dość podobała mi się wymyślona intryga, chociaż oczywiście dziwnym wydaje mi się uczestniczenie policjantów w intrydze mającej na celu oszukanie byłego narzeczonego. Założę się, że żaden z czytelników nie wpadnie na pomysł wykorzystania policji w prywatnych intrygach.
Bardzo polubiłam siostry Sucharskie i cieszę się, że mimo negatywnych opinii zdecydowałam się na przeczytanie tej książki.  Książkę czyta się błyskawicznie. Nie wiem kiedy przeleciało mi te 500 stron. Dla mnie to idealna lektura na czas czekania na trenujące judo dziecko. Nie zaprząta głowy, daje trochę rozrywki, nie wymaga koncentracji. Taka miła, lekka lektura. I tak własnie należy ją traktować. Jeśli ktoś spodziewa się poważnego, mrocznego kryminału, to zdecydowanie się rozczaruje. Ja rozczarowania nie byłam.

Olga Rudnicka, Natalii 5, Prószyński i S-ka, 2011

21 komentarzy:

  1. Genialna była ta książka, ubawiłam się przy niej, jak przy żadnej innej, właśnie te absurdalne sytuacje i dialogi, no i same siostry - za tą książkę pokochałam twórczość pani Olgi ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. Na ten tytuł czaję się już od dłuższego czasu. Jednak póki co moja biblioteka nie nabyła ani jednej sztuki tej książki :/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jakbym miała swoja, to bym Ci odstąpiła. Mam nadzieję, ze wkrótce się pojawi :)

      Usuń
  3. Czytałam świetna :)zresztą jak i inne książki pani Olgi, są super :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Olga Rudnicka jest trochę nierówna. Raz lepiej, raz gorzej. Ale w tym przypadku, to lepiej :)

      Usuń
  4. Słyszałam wiele dobrego o tej książce i muszę ją kiedyś przeczytać. Jak do tej pory miałam okazję sięgnąć po Martwe jezioro, Czy ten rudy kot to pies, Cichego wielbiciela i Zacisze 13. Wszystkie mi się podobały z wyjątkiem tej ostatniej:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie czytałam jeszcze rudego koto-psa, ani Zacisza, ale pewnie przeczytam :)

      Usuń
  5. Książka cudna - nie wiem skąd te negatywne opinie. Uwielbiam tę książkę :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wiesz, to zależy czego czytelnik się po niej spodziewa ;)

      Usuń
  6. czytałam wiele pozytywnych opinii o tej książce i sama planuję się z nią zapoznać, niestety nie w najbliższym czasie

    OdpowiedzUsuń
  7. No i widzę że masz podobny gust do mojego :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ty zapuszczasz się w fantastykę, w której ja stawiam pierwsze, nieśmiałe kroki :)

      Usuń
  8. Wiele słyszałam o tej pisarce, ale nic jeszcze jej nie czytałam - pewnie powinnam, może zacznę właśnie od tej ksiażki :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ty tych, które czytałam, ta podobała mi się najbardziej :)

      Usuń
  9. A wlasnie to ich glupawe paplanie mnie najbardziej w tej ksiazce draznilo... ;-))).

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Uwielbia takie przerzucanie się słowami :)

      Usuń
  10. Wczoraj skończyłam czytać tę książkę. Nie jest to literatura najwyższych lotów , ale czasem dobrze jest przeczytać coś lekkiego. Postaci dziewczyn opisane bardzo barwnie , czytając książkę wręcz widzi się je przed oczami. Szalone rozmowy sióstr momentami były zbyt męczące. Ciekawe czy Rudnicka będzie ' drugą' Chmielewską?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie przepadam za Chmielewską, ale Rudnicka radzi sobie całkiem nieźle :)

      Usuń